Karma dla akit - Algi - Kleszcze - Akita w podróży

Karma dla akit:

Wiele akit reaguje alergicznie na proteiny i soję zawarte w karmie. Uważaj, czym karmisz swego pupila, bo od tego zależy jego zdrowie. Przy niewłaściwym doborze karmy zaczynają się problemy skórne i wiele innych. Kupując tanią karmę oszczędzasz tylko pozornie. Pies musi zjeść jej dużo więcej, a i tak nie dostarcza mu ona niezbędnych składników. Co więcej do jej produkcji używa się taniego surowca, a wiec np. zamiast białka pochodzenia zwierzęcego wykorzystywane jest białko z soi, nie mówiąc już o tym skąd pochodzić może mięso użyte do produkcji takiej taniej karmy... :-((( Jeśli karma nie ma gwarancji pochodzenia mięsa... nie karm nią swojego pupila. Przecież go kochasz... A przy takim jadłospisie wcześniej czy później (ale raczej wcześniej) akita ląduje u weterynarza... a wtedy zaczynają się dopiero prawdziwe wydatki.
Jednymi z lepszych suchych karm na naszym rynku były "Eukanuba" i "Advance". Niestety ich jakość od dłuższego czasu spada a ceny nadal pozostawiają wiele do życzenia i nie są na kieszeń przeciętnego zjadacza chleba. ;-)
Jednak akita potrzebuje kompletnej suchej karmy dla psów, której podstawę stanowi mięso i która zawiera wszystkie ważne składniki pokarmowe potrzebne do prawidłowego rozwoju i funkcjonowania organizmu zwierzęcia. Na szczęście na naszym rynku pojawiła się jakiś czas temu wypróbowana od wielu lat w kraju jej produkcji niemiecka karma Bewi-Dog i Belcando. Przy czym Bewi-Dog jest to karma wyłącznie dla hodowców, więc nie można jej nabyć w sklepie. Jej cena jest wyjątkowo korzystna, pomimo iż jakością nie ustępuje dużo droższym karmom.

Algi

W Japonii głównymi składnikami pożywienia tych wspaniałych psów są: ryby, ryż i morskie wodorosty. Temu między innymi zawdzięczają akity swój wspaniały pigment. U nas z wodorostami krucho... :) ale można podawać do karmy sproszkowane algi (preparat nazywa się "Algolith"- jest do nabycia w każdym lepiej zaopatrzonym sklepie zoologicznym, w cenie ok. 30 zł).

Kleszcze

Kleszcze bywają nosicielami wirusów kleszczowego zapalenia opon mózgowych i bakterii boreliozy. Ale nie każde ukąszenie oznacza chorobę, natomiast przyssanie się do skóry może wywołać stan zapalny. Ślina kleszcza uśmierza ból, więc nie czujemy ugryzienia. Gdy zauważymy wczepionego owada, wykręcamy go i wyciągamy pęsetą, uważając, aby nie zgnieść odwłoka i wyciągnąć całego krwiopijcę. Jeśli głowa owada utkwi w ciele, może doprowadzić do stanu zapalnego. Jeśli nam się nie powiedzie, powinniśmy poprosić o pomoc weterynarza. W sklepach zoologicznych można kupić specjalne przyrządy do wyciągania kleszczy ze skóry naszych czworonogów. Większość z nich niestety nie nadaje się do niczego - o czym miałam okazję przekonać się niestety osobiście. Po wielu rożnego rodzaju nietrafionych udało mi się w końcu kupić skuteczny przyrząd do usuwania kleszczy szwedzkiej firmy "TRIX"
Jednak najlepsza jest profilaktyka. Można zaopatrzyć psa w obrożę przeciwpchłową, która działa również na kleszcze, ale niestety obroża ta strasznie śmierdzi i jest toksyczna, po każdym z nią kontakcie musimy natychmiast umyć ręce. Więc jest to raczej niewskazane, zwłaszcza, jeśli pies ma kontakt z małymi dziećmi. Zresztą psu też nie podoba się taka wątpliwa i w dodatku cuchnąca ozdoba.
Najlepszą i niestety najdroższą metodą jest zastosowanie środka o nazwie "Frontline", którego jednorazowa dawka zabezpiecza przed wczepianiem się kleszczy przez miesiąc, a dodatkowo chroni przed pchłami przez dwa miesiące. Środek ten dostępny jest u weterynarza, który to na podstawie wagi psa wybierze odpowiednią dawkę. Zakrapla się go na karku psa, na skórę po odgarnięciu sierści. Przed następne 48 godzin psa nie powinno się kąpać. Po tym czasie może się nawet spokojnie kąpać w jeziorze, gdyż środek krąży już we krwi i zabezpiecza przed kleszczami i pchłami. Jedna dawka dla akity kosztuje około 20 zł. Datę podania środka najlepiej zapisać, aby pamiętać o powtórzeniu jego aplikacji po miesiącu.
Aby ustrzec nas samych przed kleszczami, na spacery należy wkładać ciemne ubranie, gdyż jasne je przyciąga. Odzież powinna szczelnie osłaniać ciało, należy też nosić nakrycie głowy. Możemy się zabezpieczyć szczepionką przeciwko kleszczowemu zapaleniu opon mózgowych. Komplet złożony z trzech zastrzyków kosztuje około 160 zł. Przed szczepieniem jest jednak konieczna konsultacja lekarska. Niestety nie ma leku zapobiegającego boreliozie, ale na szczęście łatwo ją wyleczyć.

Podróż

Podróżując z psem zadbać musimy o jego komfort i bezpieczeństwo. Zawsze powinniśmy mieć ze sobą smycz i kaganiec dla naszego ulubieńca, a także książeczkę jego szczepień (z m.in. aktualnym szczepieniem przeciw wściekliźnie).
W tramwajach i autobusach komunikacji miejskiej za darmo podróżować mogą jedynie małe psy - trzymane na kolanach, za większe kasować trzeba bilet normalny.
W pociągu dla psa wykupić trzeba bilet ulgowy (50 proc.) drugiej klasy w pociągu osobowym, niezależnie od tego, czy jakim jedziemy pociągiem. Pies ma prawo być z nami w przedziale, nawet w pociągach IC.
W samolocie natomiast zwierzęta przewożone są w specjalnych transporterach, czyli prostokątnych skrzynkach z otworami. Przy wcześniejszej rezerwacji biletu i gdy na pokładzie nie będzie żadnego innego zwierzęcia możemy zatrzymać klatkę ze zwierzakiem przy sobie i nic za to nie zapłacimy. Na drugiego psa na pokładzie zgodę wyrazić musi kapitan. Jeśli odmówi, czworonóg poleci w luku bagażowym. Pasażer musi wtedy sam zapewnić mu klatkę. Gdyby nie zdążył, kupi ją na lotnisku. Ceny w luku bagażowym wynoszą tyle, ile dodatkowy bagaż. Właściciel powinien zorientować się wcześniej jakich szczepień wymagają od zwierząt w państwie, do którego jedzie. W przeciwnym razie może się zdarzyć, że psa czeka kwarantanna. Pamiętać należy również o tym, że nie wolno przewozić zwierząt w business class.
Nie wszystkie psy mogą latać samolotem. Wyprawa taka powinna być skonsultowana z weterynarzem, zwłaszcza, jeśli zwierzę jest po jakimś zabiegu.
Psom przewożonym w samochodzie powinno się założyć szelki, które są przypinane do siedzeń. Na rynku dostępne są różne rozmiary, można je też regulować.
Część psów przezywa wielki stres podczas podróży, są bardzo nerwowe, wymiotują. Podanie leków uspokajających powinniśmy jednak skonsultować z weterynarzem, szczególnie, jeśli zamierzamy przewozić szczeniaki.